webmaster, 7 oktober 2010
Peru , Ayacucho 19°

afscheid

Mijn neus plakt en er hangt iets geels in mijn wenkbrauw.

Ik heb ondertussen al ons woordenboek nodig om de nederlandse spelling van woorden op te zoeken.

De laatste weken wanneer ik in de Albergue kom, zeg ik telkens aan de kinderen hoe lang ik hier nog ben en dat ik zeker niet zou weggaan zonder hen eerst nog een feestje te geven.

en dat zou dus vandaag zijn...
Ik had zo min of meer afgesproken dat ik op donderdagnamiddag zou komen met een aantal ballonnen, en dat ik dan met de kinderen spelletjes zou spelen in het park.

Tijdens de middagpauze had ik nog vanalles te doen en opeens is het al tijd om te vertrekken. Els zit een muziekmap te sorteren en zegt dat ze in de loop van de middag ook wel nog eens langs zal komen. Tot ze telefoon krijgt van de albergue dat ze dringend moet komen. Dus gaan we samen.

Ik zoek nog wat ballonnen bijeen en vind ook nog clownsballonnen, die ik een jaar geleden in mijn valies had gestopt. Nog een handpomp erbij. en ik ben klaar voor het feestje.

Als we in de Albergue aankomen, en ik zie een ouder die daar helemaal niet thuishoort, denk ik "dat kan geen waar zijn" toch wel, als ze me vragen nog even in het park te wachten blijkt dat
het hele team een verrassingsfeestje voor me in elkaar had gebokst. Het telefoontje van Els had ze zelf laten rinkelen vanuit het revalidatiecentrum en de muziek zocht ze bij elkaar voor het feestje.

Ik word binnengeroepen met een grote verrassing, ballonnen en veel hapjes zoals op een verjaardagsfeestje. Zo kreeg ik uiteindelijk toch nog een taart in mijn gezicht voor de verjaardagen van de komende 101 jaar.

Ik werd toch even week.
Elk van de kinderen van de Albergue had een schilderij voor me gemaakt, met wat meer of minder hulp, en met de technieken die ik dit jaar had aangeleerd.
Elk om de beurt kwamen ze met hun rolstoel en hun tekening, en met een supergrote glimlach omdat ze hun tekening aan mij mochten geven.
Ik krijg op slag weer tranen in mijn ogen als ik er aan denk.
Wat zijn het toch schatjes, en wat zal ik ze missen.
Hun glimlach als ze iets gemaakt hebben, iets nieuws gekund, als ze blij zijn als ik langskom.
De meiden van de Albergue met wie ik echt heb kunnen samenwerken dit jaar, met wie ik leuke activiteiten heb verzonnen, en die op de duur zelf steeds meer met de tofste ideeën voor activiteiten op de proppen kwamen. en nu was het er een voor mij.
Ik ben trots en voel me ook een beetje week. Het was echt fantastisch dit jaar en vandaag was het mijn laatste middag in de Albergue.

Muchas gracias a todos!

Komende dagen doen we nog een desfile en pasacalle, we zullen Ayacucho eens laten zien dat we er zijn.
Volgende week zaterdag is het de dag van de personen met een handicap en de inhuldiging van ons nieuwe huis. De hele volgende week zijn er speciale activiteiten gepland, ik zal er bij de meeste niet meer bij zijn, maar ik smijt me wel nog eens volledig bij de voorbereiding en de eertkomende activiteiten.

Tot binnenkort!
Inge

Inge in Peru bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.be